Scheldeflat, waar ga je heen?

Hoe dat in elkaar zit, vertelt Barthel van Dinther van A. van Liempd Sloopbedrijven.

Hout, metaal, beton, straatstenen, keukens en bitumen dakbedekking: het wordt allemaal hergebruikt. Bijvoorbeeld de balkonhekken: die zouden vroeger bij het oud ijzer zijn gedumpt. “Van de 468 balkonhekjes gebruikt Stadlander er 39 bij de bouw van een nieuwe appartementengebouw aan de Vijverberg.” Ze keren terug als gevelbekleding. Nog eens 34 hekjes vinden een plek op het terrein van Stadlander aan de Rooseveltlaan. “Ze worden daar gebruikt  als pergola.”

De overige 300 gaan niet ver uit de buurt: die komen in de achtertuinen van de nieuwe woningen, die op de locatie van de Scheldeflat worden gebouwd. Als afrastering.

Bijna 10.000 ton beton uit de Scheldeflat wordt verwerkt tot nieuw beton voor de nieuwbouw.

Stukjes Scheldeflat in de nieuwbouw

Het doel is om zoveel mogelijk materiaal te laten ‘terugstromen’ naar de nieuwbouw. “Zo worden straks de bergingen bij de nieuwbouw gemaakt van gebruikt hout uit de Scheldeflat. Ook deuren en kozijnen gebruiken we opnieuw.”

Zelfs de letters S C H E L D E F L A T krijgen een nieuwe bestemming. “Wat hier precies mee gaat gebeuren, is nog niet bekend. Maar zeker is, dat ze een herbestemming krijgen.”

Benieuwd waar je nog meer stukjes Scheldeflat kunt vinden? Lees het in het Boei Bulletin.

Boei Bulletin – januari 2024

Documentaire “De Scheldeflat” ontroert bij première

De Scheldeflat, die zit bij mensen nog altijd in het hart. Heel diep. Wie daaraan twijfelt, is bij het zien van de unieke documentaire meteen om.

Als Meis Suijkerbuijk terugdenkt aan het moment dat ze haar appartement moest verlaten, voelt ze weer het verdriet. “De Scheldeflat was een formidabel iets.” Terwijl ze amper 60 was toen ze er gingen wonen. “Ik zei: wat moet ik tussen die oude mensen.” Maar binnen korte tijd was ze helemaal om! Elselien Withagen kan nu nog niet langs het gebouw lopen zonder even omhoog te kijken. Naar de plek waar haar ouders woonden. “Het was een heel tijdperk.”

Hoofdrolspelers

Elselien en Meis. Twee ‘hoofdrolspelers’ in de film over de flat. Samen met onder meer oud-personeelsleden van tanteLouise, gebiedsbeheerder Frank Ernest van Stadlander en archeoloog Marco Vermunt wiens oma er woonde. Ze vertellen in de documentaire over het goede van de Scheldeflat.

Ondertussen komen er foto’s voorbij op het scherm. Van al die warme momenten. “Er voor elkaar zijn. Op speciale momenten, verdrietige maar ook mooie”, vat Frits Leenders samen.

Bekijk de film ook op YouTube.

Kerstborrel smaakt naar meer

Een schot in de roos! “Dit voelt goed”, klinkt het bij de leden van het Bewonersplatform Fort-Zeekant. Bezoekers uit de wijk zijn zelfs nog stelliger: “Heel erg voor herhaling vatbaar!” Is een nieuwe jaarlijkse traditie hier geboren?

Het gaat hier vooral om samen zijn. Een grote kerstboom wordt aangestoken, een houtvuurtje brandt, kersttakken sieren het plein, de feestelijke kraampjes met warme chocomel, glühwein, lekkers van Bakkerij Van Oers maken het af. Het ziet er uit alsof Regine, John en Rob van het bewonersplatform dit al jaren doen. En dat zijn ze zeker van plan. Het succes van nu smaakt naar meer, dat is zeker.

Buren helpen bij onthulling buurtkunstwerk Bergse Buren

Het kunstwerk is gemaakt voor en door buren. En er was ook een beetje hulp nodig van de buren om het kunstwerk te onthullen. Het doek zat iets te goed vast. Gelukkig is er in Bergse Buren altijd wel een handige buurman met een lader in de buurt!

Buurtbewoners waren nauw betrokken bij het ontwerpen van het kunstwerk. Tijdens workshops van de kunstenaars Nouglise en IWAZ droegen ze ideeën en elementen aan voor het buurtkunstwerk. Nouglise maakte dankbaar gebruik van al die inbreng vanuit de buurt.

Ze liet zich ook inspireren door oude foto’s van de Zeekant. Het schilderij toont een zonsondergang boven het water en een door duinen omgeven fort.

Nouglise: “Ik hoor van veel mensen dat ze hun eigen ideeën erin terugzien. Het was een geweldig project, mijn eerste grote opdracht als kunstenaar.”

Vaarwel Scheldeflat!

Vandaag ging de eerste “hap” uit de Scheldeflat. Een moment waar veel wijkbewoners, oud-bewoners, oud-medewerkers en oude bekenden op af kwamen.

Samen foto’s bekijken, samen op de foto met de letters van de Scheldeflat, maar vooral: samen herinneringen op halen.



De echte sloop gaat over 2 weken van start, als de asbestsanering helemaal klaar is. Ondertussen blijven we herinneringen aan de Scheldeflat verzamelen. Niet zomaar: we bundelen deze in een afscheidsdocumentaire. De première volgt half december. Later meer hierover! 

Straatrommelmarkt met veel waterflesjes en parasols

Op de markt werden ook dit jaar de meest uiteenlopende artikelen aangeboden. Kleding, speelgoed en boeken, maar ook een bankstel, fietsen, hengels en verzorgingsproducten. Het was al vroeg druk in en om de Beatrixlaan, een aantal bezoekers deden dat in verband met de hoge temperaturen.

Organisator Rob Langenberg: “Een goede opkomst, tevreden gezichten. Overal zag je extra parasols, waterflesjes voor bezoekers en zelfs zwembadjes. Dat is dan wel weer mooi: iedereen zorgt voor elkaar!”

Appelfestival én kunstworkshop in het Amaliapark

Afgelopen zaterdag, 2 september, was het gezellig druk in het Amaliapark, door het Appelfestival en een kunst-workshop.

Met het Appelfestival werd gevierd dat er vorig jaar 200 boompjes geplant zijn door de Eetbare stad, één boompje per pasgeboren baby in onze gemeente. Achter de keet in het park staat sinds één jaar een kleine ‘babyboomgaard’, waar tijdens het festival naamplaatjes bij gezet zijn.
 
Er was van alles te doen, voor jong en oud: spelletjes van de Fitfabriek, een speurtocht door het park, er werd een appellied gezongen en er stonden lange rijen bij de schminkster. De appelschilwedstrijd was populair en natuurlijk waren er zelfgemaakte appellekkernijen. De drankjes en ijs werden verzorgd door Faars IJs.



Het feest was compleet doordat Iwaz en Nouglise aanhaakten voor een kunstzinnige workshop. Bewoners van de nieuwe woonwijk Bergse Buren deden er aan mee, in verband met het ontwerp van een muurschildering, die aan één van de gevels van de nieuwe wijk komt.

Tijdens de workshop stonden fantasie en verhalen uit de wijk centraal. Zowel kinderen als volwassenen deden mee. De muurschildering wordt de komende 2 weken gemaakt door Nouglise met hulp van Iwaz, in zijn atelier.
Er komen een aantal bewoners uit de wijk om daar verder mee te helpen.
Het is de planning dat de schildering op 23 september onthuld wordt, tijdens de jaarlijkse Burendag.

Vondsten bij de Scheldeflat

Het gaat om sporen van een kleine nederzetting uit de periode tussen het einde van 6e eeuw en het midden van de 9e eeuw. Oftewel: ruim 1400 jaar geleden werd onze wijk al bewoond!

De tuin van de Scheldeflat in de wijk Fort-Zeekant in Bergen op Zoom is deze weken het toneel van een archeologisch onderzoek. De flat zelf wordt gesloopt en maakt plaats voor nieuwbouw. Onderdeel van de ontwikkeling is onderzoek naar sporen uit het verleden. En die blijken enkele meters diep nog goed te vinden te zijn.

In de tuin zijn verschillende hutkommen gevonden. Dit zijn halfingegraven kuilen, waarboven een houten hutje stond. Kleurverschillen in het zand tonen de wanden en palen van de hutjes.

Ambachtscentrum

“Kijk, dit vinden we hier heel veel”, laat Marco Vermunt zien. In zijn handen houdt hij een groot been, vermoedelijk van een varken. “We vermoeden dat hier een ambachtscentrum heeft gezeten. Van dierenbot werd hier van alles gemaakt, bijvoorbeeld het handvat van een mes of de spinklos voor het spinnen van wol.” Dat er zoveel dierenbotten gevonden worden, is vrij uniek. “Meestal vergaan die in zandgronden.”

Vroege Middeleeuwen

Maar het is vooral de historische periode – de vroege Middeleeuwen – die de vondsten bijzonder maken. “De sporen stammen uit de Merovingische tijd. Een periode genoemd naar koning Merovech. Vondsten uit die tijd zijn vrij zeldzaam, zeker hier in deze regio. De dichtstbijzijnde opgravingen uit die tijd zijn Alphen-Chaam en Den Haag.”

Ook de hoeveelheid aardewerk is opmerkelijk. “Dit kan erop wijzen dat er in die tijd al op grote schaal aardewerk werd gemaakt. Dat zou betekenen dat vanaf de Romeinse tijd tot de 20e eeuw eigenlijk onafgebroken hier aardewerk werd gemaakt.”

Kasteel van Borgvliet

Vermoedelijk maken de gevonden hutkommen deel uit van het latere dorp Borgvliet. Marco wijst in een schuine lijn van de binnenstad tot aan de Binnenschelde. “Dit was vroeger de weg naar het Kasteel van Borgvliet. Vandaar de naam Borgvlietsedreef. In 1545 is deze weg al vastgelegd door tekenaar Jacob van Deventer. De hutkommen die we nu hebben gevonden, volgen dezelfde lijn. Het zou dus heel goed kunnen dat de route die Van Deventer in de 16e eeuw tekenden al 8 eeuwen ouder was.”

Grafkelder

Op het terrein van de Scheldeflat bevond zich tot de jaren ’70 ook het beroemde graf van burgemeester De Roock. Een mytische plek, weet Marco. “In 1956 is het bestemmingsplan Fort-Zeekant vastgesteld. De wijk is toen enkele meters opgehoogd. Het graf kwam daardoor verdiept te liggen, met hekwerk eromheen. Dat maakt de plek nog mysterieuzer.”

In de jaren ’70 zijn de stoffelijke resten overgebracht naar Breda. Het archeologisch onderzoek richt zich nu niet op de resten van de grafkelder. De lokale omroep ZuidWest TV besteedt deze zomer wel aandacht aan het graf.

Datum afscheid Scheldeflat verplaatst

Omdat de asbestsanering meer tijd kost, verschuift het afscheidsmoment. Dit moment stond gepland voor 30 augustus, dit wordt nu waarschijnlijk de eerste week van oktober.

Wanneer de exacte datum en het programma bekend zijn, dan melden we dat op deze website en op de Facebookpagina van van Fort-Zeekant Boeit.

Ontmoeting: Giovannie

Toen zijn moeder Lian bedacht dat een ijskar voor deze 19-jarige als dagbesteding een goed idee is, kreeg ze van alle kanten bijval en steun. “Het begon als een grapje.” Maar nu is er een knalrode ijskar. Op 20 juli gaat Giovannie of Gio er mee Fort-Zeekant in. Samen met Lian.

Ja, hij is een jongen met Down. Hij bezoekt dagbesteding. In Roosendaal, op Notendaal. Maar thuis zijn er genoeg momenten dat hij ook actief wil zijn. Want Giovannie zit vol energie. Vorig jaar maakte Lian een praatje met een bevriende ijsboer die regelmatig te gast is in de wijk. “Giovannie helpt hem mee met ijsjes scheppen.” Al pratende kwam het idee voor een eigen ijskar boven borrelen. “Hij zei: ik heb nog wel een oude staan, die moet je wel opknappen.”

Lian liet het idee aanvankelijk rusten. “Maar van het voorjaar begon het toch weer te kriebelen.” Want voor Giovannie doet ze alles. Ze begon zich in te lezen. Om te weten wat er wel en wat er niet mag. En belde met de ijsboer of zijn aanbod nog van kracht was. “Hij zei: kom ‘m maar halen.”

Made by papa

Het was de start van een inspannende periode. Want er bleek het nodige te moeten gebeuren. Lang verhaal kort samengevat: Giovannie heeft nu een gloednieuwe ijskar. Met de hulp van tal van mensen. Dat alleen al is hartverwarmend! “Mijn man Wilson is pijpfitter. Hij wilde op zijn werk aan het frame dat onder de bak zit werken. Zijn collega’s zagen dat en zeiden: ga maar weg, dat doen wij voor je.”

Zo ontstond een compleet nieuw onderstel. De mooie rode bak waar het ijs in gaat, maakte Wilson zelf. Thuis in zijn achtertuin. Ook de fiets werd opgeknapt. Wie nu het geheel ziet staan, is verbluft over de professionele uitstraling. Dit is een ijskar zoals ie moet zijn. ‘Made by papa’ staat er bescheiden in een hoekje.

Als Giovannie op het zadel kruipt, is het eerste wat hij doet de bel luiden. Want straks, als hij door de wijk toert met Lian, belt hij om mensen naar buiten te krijgen. “We hadden een belletje, maar dat hoorde je amper.” Een heuse scheepsbel, dat zou beter werken. Zo kwam ze bij Marc de Waal terecht van het Bergse bedrijf Nautimex. De bel? Die kregen ze. Zeilmakerij Van Beeck maakte voor een klein prijsje een perfect passend zeildoek voor over de kar. “Dat is echt een blikvanger.” Ook vanuit de wijk kwam er sponsoring. Want het lijkt simpel allemaal, maar het vochtbestendig materiaal voor de opbouw is duur. En de speciale vrieselementen al helemaal. “Die houden het vier uur vol.”

Proefrondjes

Een bedrijf in Oud-Beijerland levert het ijs. Ook hier kreeg Lian alle medewerking toen ze haar verhaal deed. Het ijs bewaren ze thuis in de berging in een vriezer die ook speciaal is aangeschaft. “We hebben nu drie proefrondjes gedaan samen. Als we terugkomen, moet Gio meehelpen met schoonmaken en uitladen. Dat vindt hij niet leuk. Maar dat moet hij wel doen.”

Het plan is vanaf 20 juli op dinsdag en donderdag de wijk in te gaan. En eens in de twee weken ook op zaterdag. De rondes worden tevoren aangekondigd via Facebook. Steeds een uur of twee gaan ze op pad. Voor Gio lang genoeg. IJs is er in acht smaken, van bubblegum tot flamingo fristi. Een bolletje is 1 euro. Dat maakt het ook voor Giovannie overzichtelijk weet zijn ma.

Oh ja, nog één ding. Op de ijskar staat heel nadrukkelijk: kom niet met een hond in de buurt. Want daar is hij bang van. Duidelijk.

Meer informatie? Klik op de link!

Facebook Giovannies ijskar